Έρευνα: Η δυσλεξία δεν είναι αποτέλεσμα της όρασης

0

Σύμφωνα με Βρετανούς επιστήμονες, η διόρθωση τυχόν οφθαλμολογικών προβλημάτων στα παιδιά με δυσλεξία, δεν μπορεί να επιφέρει βελτίωση στις μαθησιακές τους δυσκολίες.

Σύμφωνα με μελέτη, η οποία πραγματοποιήθηκε σε χιλιάδες παιδιά με ή χωρίς δυσλεξία, διαπιστώθηκε πως τα οφθαλμολογικά ελλείμματα, δεν σχετίζονται με την μαθησιακή δυσκολία που αντιμετωπίζουν τα παιδιά με δυσλεξία.

Τα ευρήματα αυτά, φέρουν υπό αμφισβήτηση την ήδη υπάρχων αντίληψη πως η δυσλεξία προέρχεται από ελλείμματα των οφθαλμών και μπορεί να διορθωθεί, εφόσον γίνει χρήση των έγχρωμων φακών επαφής.
Η μελέτη, η οποία δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Pediatrics», εξέτασε κατά πόσο η παραπάνω αντίληψη είναι αληθής ή όχι.

Σύμφωνα με την επικεφαλή ερευνήτρια δρ Κάθυ Ουϊλιαμς, λέκτορα στη Σχολή Κοινωνικής & Κοινοτικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ, πλήθος ιατρών, θεωρούν πως η δυσλεξία προέρχεται από διαταραχές της όρασης, ενώ οι μαθησιακές δυσκολίες μπορούν να ξεπεραστούν εφόσον υπάρξει διόρθωση των οφθαλμολογικών προβλημάτων. Σύμφωνα όμως με τα ευρήματα της παραπάνω μελέτης, η συντριπτική πλειονότητα των παιδιών που παρουσίαζαν δυσλεξία, είχαν άψογη όραση. Επομένως, οι οικογένειες θα πρέπει να αναρωτηθούν πιο πρόβλημα οράσεως υποτίθεται πως διορθώνεται με την αγωγή που έχει δοθεί στο παιδί, αλλά και τι επιστημονικά στοιχεία υπάρχουν που να αποδεικνύουν πως η αγωγή αυτή, θα μπορεί να βοηθήσει στη δυσλεξία του παιδιού;

Στην συγκεκριμένη μελέτη έλαβαν μέρος 5.822 παιδιά ηλικίας 7εως 9 ετών. Τα 182 αντιμετώπιζαν σοβαρό βαθμό δυσλεξίας, ενώ τα 465 παρουσίαζαν μετρίου βαθμού δυσλεξίας.
Οι ερευνητές υπέβαλλαν τα παιδιά σε κλασικές οφθαλμολογικές έως τρισδιάστατες οφθαλμολογικές εξετάσεις, εξετάσεις για την αναγνώριση της σκιαγραφικής αντίθεσης (κοντράστ) και εξετάσεις για την ικανότητα ανάμιξης εικόνων (fusion).

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, τα παιδιά με δυσλεξία, καθώς επίσης και αυτά που δεν παρουσίαζαν δυσλεξία, δεν εμφάνιζαν καμία απολύτως διαφορά ως προς τον στραβισμό, τις διαθλαστικές ανωμαλίες (μυωπία), την αμβλυωπία, την σύγκλιση του φωτός, την αναγνώριση του κοντράστ, την σύγκριση, την κινητική ανάμιξη εικόνων και την αισθητήρια ανάμιξη εικόνων σε απόσταση.

Τα τέσσερα στα πέντε παιδιά με δυσλεξία είχαν φυσιολογικότατη οφθαλμολογική λειτουργία, ενώ μόνο ένα στα έξι παιδιά με δυσλεξία παρουσίαζαν μικρή διαταραχή στην αισθητήρια ανάμιξη κοντινών εικόνων ή στην στεροσκοπική όραση.

Η διαφορά μεταξύ των παιδιών με ή χωρίς δυσλεξία, μπορεί να είναι αποτέλεσμα της μαθησιακής διαταραχής ή να μην έχει καμία σχέση με αυτήν.

Τέλος, η συγκεκριμένη μελέτη δεν βρήκε καμία ένδειξη πως οι θεραπείες που βασίζονται στην όραση, μπορούν να επιφέρουν βελτίωση σε μια σοβαρού βαθμού δυσλεξία.

Μοιραστείτε το :